راز مرگ
این کیست که با این همه غم می خندد ؟
زخمی شده ... باز دم به دم می خندد
در مرگ چه رازی است که این کهنه درخت
با هر تبری که می زنم می خندد ؟!
..............M...........
+ نوشته شده در Thu 23 Dec 2010 ساعت ۹:۴۲ ق.ظ توسط M
|
بنام آنکه هر چه است از اوست
صبر کردن دردناک است وفراموش کردن دردناکتر! ولی از این دو دردناکتر این است که ندانی صبرکنی یا فراموش؟
به نام خدا خالق انسان، به نام انسان خالق غمها،به نام غمها بوجود آورنده ی اشکها، به نام اشکها تسکین دهنده ی قلبها
، به نام قلبها ایجادگر عشق و به نام عشق زیباترین خطای انسان
اي خالق جمله خلف و اي رب ودود
ظاهر بتو حال هر كي از بود و نبود
خواهيم كه آگاه نمايي مار ا
كين غائب ما دير بيايد يا زود
***
نی از تو حیات جاودان می خواهم
نی عیش وتنعم جهان می خواهم
نی کام دل و راحت جان می خواهم
هر چیز رضای تست آن می خواهم
***
با تو آغاز میکنم
خوب من به نام تو
مینویسم قصه ای
تازه از الهام تو
ای شروع دلپذیر
مثل خورشید بی نظیر
بشنو از من بپذیر
ای قشنگ ترین بهانه
واسه گفتن ترانه
من یه عشق جاودانه
به تو تقدیم میکنم
در این غربت شبانه
با صداقت عاشقانه
قلبمو به تو تقدیم میکنم
ای طلوع ماندگار
گل همیشه بهار
به تو تقدیم میکنم
هر چه هست در روزگار
گفته ها نا گفته ها
هر چه هست در باورم
به تو تقدیم میکنم!!!
تقديم به ....