نه از خاکم، نه از بادم

نه در بندم، نه آزادم

نه آن لیلاترین مجنون

نه شیرینم نه فرهادم

نه از آتش، نه از سنگم

نه از رومم، نه از زنگم

فقط مثل تو غمگینم

فقط مثل تو دلتنگم

چه غمگینم چه تنهایم

نه پنهانم نه پیدایم

نه آرامی به شب دارم

نه امیدی به فردایم

چه امیدی ...

چه فردایی ...

اگر خوشحال، اگر غمگین

چه فرقی داره تنهایی..

 

تو مثل راز پاییزی

ومن رنگ زمستانم

 

"چگونه دل اسیرت شد قسم به شب نمی دانم"

 

تومثل شمعدانی ها پراز رازی و زیبایی

 

ومن در پیش چشمان تو مشتی خاک گلدانم

 

تو دریای ترینی ، آبی وآرام وبی پایان

 

ومن موج گرفتاری اسیر دست طوفانم

 

تومثل آسمانی مهربان وآبی وشفاف

 

ومن درآرزوی قطره های پاک بارانم

 

نمی دانم چه باید کرد با این روح آشفته

 

به فریادم برس ای عشق من امشب پریشانم

 

تو دنیای منی بی انتها وساکت وسر شار

 

ومن تنها دراین دنیای دوراز غصه مهمانم

 

تو مثل مرز احساسی قشنگ و دور ونامعلوم

 

ومن درحسرت دیدار چشمت رو به پایانم

 

تو مثل مرهمی به بال بی جان کبوتر ها

 

ومن هم یک کبوتر تشنه  باران درمانم

 

تو فکر خواب گل هایی که یک شب باد ویران کرد

 

ومن خواب ترا می بینم ولبخند پنهانم

 

تو مثل لحظه ی هستی که باران تازه می گیرد

 

ومن مرغی که ازعشقت فقط بی تاب وحیرانم

 

تو می آیی ومن گل می دهم درسایه چشمت

 

وبعد ازتو منم با غصه های قلب می سوزانم

 

تو مثل چشمه اشکی که از یک ابر می بارد

 

ومن تنها ترین نیلوفر رو به گلستانم

 

 

به جان هرچه عاشق در این دنیای پرغوغاست

 

قدم بگذار روی کوچه های قلب ویرانم

 

بدون تو شبی تنها وبی فانوس خواهم مرد

 

دعا کن بعد دیدار تو باشد وقت پایانم

 

یکی در آرزوی دیدن توست

                             یکی در حسرت بوییدن توست

                                                           ولی من ساده و بی ادعایم

                                                                                          تمام هستیم خندیدن توست

 

 

 

ای عزیز

          به عزیزت قسم

                              عزیزانه عزیزت میدارم

                                                          تا عزیز بمانی

خیال نکن که بی خیال از تو و روزگارتم ....

          به فکرتم....

                       به یادتم...

                                  زنده به انتظارتم ....

                           

سبزباش اما نه آنقدر سبز كه آبی آسمان را فراموش كنی ، آبی باش اما نه آنقدر آبی كه سرخی گلهای سرخ عشق را از یاد ببری ،شیشه ای باش اما نه آنقدر شیشه ایكه با هر نفسی بشكنی ، همیشه به فكر پایان باش اما نه آنقدر كه آغاز را فراموش كنی

سراغ کلبه ی ما را کسی جز غم نمی گیرد ، خوشا روزی که غم هم گم کند ویرانه ی ما را

                                                                          

به چشمانت بياموز ؛که هرکس ارزش ديدن نداردبه دستانت بياموز ،که هرگل ارزش چيدن نداردبه قلبت بياموز که هر کس کنج آن جايي ندارد 

لب دریا سحر گاهان و باران

        هوا رنگ غم چشم انتظاران

                      نمی پیچد صدای گرم خورشید

                                  نمی تابد چراغ چشم یاران

                                               ***

ترسم كه شبي در غم جانکاه بميرم
             

                  در بستر غم سوزم و با آه بميرم
                    

                         آن لحظه ی آخر كه عجل گفت بميرم
                              

                                       اي كاش تو را ببينم و آن گاه بميرم

 

 

قانون عشق

جلسه محاكمه عشق بود
و قاضي عقل
و عشق محكوم به تبعيد به دورترين نقطه مغز شده بود
يعني فراموشي
قلب تقاضاي عفو عشق را داشت
ولي همه اعضا با او مخالف بودند
قلب  شروع كرد به طرفداري از عشق
آهاي چشم مگر تو نبودي كه هر روز آرزوي ديدن اورا داشتي
اي گوش مگر تو نبودي كه در آرزوي شنيدن صدايش بودي
و شما پاها كه هميشه آماده رفتن به سويش بوديد
حالا چرا اينچنين با او مخالفيد؟
همه اعضا روي برگرداندند و به نشانه اعتراض جلسه را ترك كردند
تنها عقل و قلب  در جلسه مادند
عقل گفت :ديدي قلب همه از عشق بيزارند
ولي من متحيرم كه با وجودي كه عشق بيشتر از همه تو را آزرده
چرا هنوز از او حمايت ميكني !؟
قلب  ناليد:كه من بدون وجود عشق ديگر نخواهم بود
و تنها تكه گوشتي هستم كه هر ثانيه كار ثانيه قبل را تكرار ميكند
و فقط با عشق ميتوانم يك قلب  واقعي باشم
پس من هميشه از او حمايت خواهم كرد حتي اگر نابود شوم

  لحظه یادت میکنم شاید تو هم یادم کنی

همواره در فکر توام با یک نگاه شادم کنی

هرگز ندیدم از کسی لبخند زیبای تو را

هرگز نمی گیرد کسی در قلب من جای تو را

نمیدانی چه کردی با دل من

 

که این دل بی قراره بی قرار است

 

نمی دانم چه گفتی با نگاهت

 

که چشمم این چنین در انتظار است

 

فقط یک لحظه جانا در برم باش

 

که با تو چهار فصلم چون بهاره

 

به وقت دیدن ان روی ماهت

 

تپش های دل من بی شماره است

 

برای من فقط یک لحظه زیباست

 

وان هم لحظه ی زیبای یار است

 

دوست دارم تو سخن گويي و من گوش كنم

                                       غم دل را به كلام تو فراموش كنم

                                                      سينه بشكافم و قلبم به تو تقديم كنم

                                                                       تا بداني كه فقط جاي تو در قلب من است

 

                                                                        ***

 

تقدیم به آنکه دارمش دوست 

 تقدیم به آن که قلبم از اوست
                                                        اگر مهتاب از تن بر کند پوست 
                                          

                                                     جدا هرگز نگردد یادم از دوست

 

                                                                          ***

‫بگیر این گل از من یاد بودی
که تنها لایق این گل تو بودی
                                   فراوان آمدند این گل بگیرند
                                   ندادم چون عزیز من تو بودی