چه رسم جالبی است !

محبتت را می گذارند پای احتیاجت ،

صداقتت را می گذارند پای سادگیت ،

سکوتت را پای نفهمیت ،

نگرانیت را پای تنهاییت ،

و وفاداریت را پای بی کسی ات

آنقدر تکرار می کنند

که خودت هم باورت می شود ...