خدایا ! بارالها! به من پر پروازی عطا فرما . آری ٫ پرپرواز! دو بال می خواهم برای پرواز. خدایا دیگر طاقت ماندن ندارم٫ نمی خواهم بمانم. خدایا ٫ دو بالی می خواهم که توان پر گشودنشان عشق تو باشد٫ عشقی الهی و آسمانی. خدایا ! پرواز کردن را به من بیاموز ٫ چگونگی پرواز در اوج ٫ می خواهم روحم را به پرواز در آورم و جسم سنگینم را در این وادی جای بگذارم.
خدایا از تو آرامش می خواهم. می خواهم با آن دو بال همچون فرشته ای کوچک در هوای تو پرواز کنم٫ می خواهم هم دم سکوت و تنهایی باشم و دیگر دم برنیاورم. دیگر نمی خواهم گله کنم! از این دنیا ٫ از این مردمان ٫ دیگر گله ای ندارم!
می خواهم پرواز کنم ٫ پروازی همراه با آرامش و سکوت تا عرش کبریایت. می خواهم از زمین خاکیت به عرش برسم ٫ با عشق تو ٫ با کمک تو.
خدایا ٫ عشق زمینیت را نمی خواهم ٫ خدایا چیزهای فانی را نمی خواهم ٫ من ابدیت را می خواهم٫ من عشق تو را می خواهم. خدایا ! درهای دلم را را بر روی همه ی امور دنیوی بسته ام٫ دیگر دل بستگی به این زمین خاکی ندارم. می خواهم پرواز کنم به سوی ملکوت. با عشقی که تو به من ارزانی داشتی٫ عشقی مقدس که هیچ گاه نابود نمی شود و همیشگی و پایدار است و با وزش نسیمی محو نمی گردد زیرا سرچشمه ی آن تویی.
خدایا دیگر سخن نمی گویم . سکوت می کنم٫ سکوت و دم برنمی آورم تا نظری بر من افکنی و بال های مرا با عشقت توان پرواز بخشی تا پرواز کنم . پروازی در سکوت به سوی تو ای معبودم!
پروردگارم پذیرای من باش و آن چه را می خواهم به من عطا کن .
من پروازی را می خواهم که مقصدش تو باشی .

«م»