هوای وصال
حرفِ گلویِ مشکلِ مــا را صــدا کجاست ؟
زخـــمِ تــنِ نــــدامتِ مـــا را دوا کجاـست؟
پــایـان نمـی رســد ره دشواری ها مگر
آخــر اخیــرِ جــاده ی بــی انتـهـا کجـاست؟
گــوینـد کـه مــرگِ آدمـی پـایـانِ زنـدگیست
آغازِ دیگریست روح و جان را فنا کجاست؟
یا رب مــرا ببخش که گنـاه کـرده ام هــزار
لیک آدمی کـو کــرده نبـاشد خـطا کجاست؟
قــامت بــه زیـــرِ بارِ گنـاهـان خمیـــده شد
این تن ز کـوله بارِ معـاصی رهــا کجاست؟
یــا رب تــو از خطایِ منِ نــا تــوان گــذر
مــا را تــوانِ ضربه ی روز جـزا کجـاست؟
تـا سر بـه سجــده میبرم دارم هـــزار طلب
آخــر دیـگــر رفــاقتِ بـی مــدعــا کجاست؟
از تـــو اگـــر طلب نکنـم خیــر و شرِ خـود
جـز تــو دگــر انیس و پنـاهی مــرا کجاست؟
گیـــرم اگـــر جبیــنِ خـــود از غفلت و خطا
بـــر پــایِ بنـــدگانِ تـــو سایـم روا کجـاست؟
هــر چـنــد گمـره ایــم بــه گمـانِ عـــدو ولی
مـا را بجـز وصال تـو یارب هــوا کجــاست؟؟؟
به نام خدا خالق انسان، به نام انسان خالق غمها،